IDEE: Heglowski koniec historii – dziecięca choroba anarchizmu

Współczesny anarchizm musi także uwzględnić fakt, że od połowy XIX wieku wiemy dużo więcej o psychologi społecznej, indywidualnych procesach poznawczych, wpływie socjalizacji i uwarunkowań genetycznych, roli wzorów kultury, zachowaniach celowych, itp. itd. Ignorowanie tego wszystkiego w imię przywiązania do XIX wiecznych idei jest skrajną głupotą.